
10u48. Hier zit ik dan, te wachten tot Kaatje terug is van kliniek pathologie. Ruikt ze weer overheerlijk naar lijken als ze thuiskomt.
“Wacht maar effe met ontbijten tot ik terug ben. Kunnen we lekker gezellig samen tafelen.” En afwassen, en koken. Maar dat vergat ze er bij te zeggen. Heeft ze weer slim bekeken.
Eigenlijk heb ik al honger sinds ik wakker ben en Fons zal ook al wel honger hebben, want zijn bordjes waren leeg…
Ingedeeld onder: Clothes and shoes, Holidays, Shopping, Work | Tags: Dieren

Kaatje slijt haar dagen tegenwoordig in de klinieken van de faculteit diergeneeskunde. Helaas deze week in van die afgrijselijk lelijke chirurgenpakjes. Ik weet niet wat voor kleur ze eigenlijk hebben, maar het moet doorgaan voor blauw. Niet dus.
Om een beetje in stijl voor de dag te komen, heb ik haar aangeraden geen bijkomende pakjes te kopen hier in België, maar meteen van die coole navy blue scrub tops and bottoms te kopen in de NBC store. We zijn er in New York even binnen geweest, en ik wou zo’n bloesje kopen (altijd leuk om binnen mee rond te lopen), maar helaas, geen large meer. But you can order them online, zei de verkoopster met de glimlach.
Will do, probably.
Blijkbaar hebben ze ze van ER ook in het blauw, maar zo van dat lichter. Dat lijkt meer op degene die Kaatje nu heeft…
Eén van mijn vroegere vriendjes heeft zo’n blitzcarrière gemaakt. Geen diploma na het middelbaar, maar door zich te verdiepen in een materie die plots heel belangrijk werd in het dagelijks leven, overal ter wereld, scheert hij nu hoge toppen. Hij werkt, na onder meer lange tijd zelfstandige geweest te zijn, nu reeds een paar maanden voor Adobe. Binnenkort gaat hij een Europese functie bekleden binnen het bedrijf.
Toen hij me dit zei, repliceerde ik snel “Dat betekent dat ik jouw huidige functie kan innemen dan?” waarop hij antwoordde “Juist… als je in depth kennis hebt van Flash, Flex, Dreamweaver, Flash Video en AIR, kan je hier inderdaad terecht.” “Tuurlijk”, zei ik, “en ik kan ook foutloos optellen en aftrekken. Alhoewel dat aftrekken weeral jaren geleden is…”
Kaatje’s examens zitten er op. *vreugdekreetje*
Nog één jaar klinieken en ze kan aan haar carrière beginnen.
Kan zij het geld eens in huis binnenbrengen!
Dadelijk alle stress eens uit haar lijf gaan kloppen bij een partijtje squash en daarna lekker wokken met één van de heetste venten die hier in onze blok wonen, buurman S.!
In de Lonely Planet las ik dat je je hoop op tewerkstelling in Hawaii mag opbergen, omdat alles naar de locals gaat. Unless! “Unless you’re a teacher or a nurse.”
Wat wil het toeval? Hier lopen de gevraagde werkkrachten in huis rond. Kaatje moet haar verpleegsterdiploma waar ze nooit iets mee aangevangen heeft hier nog ergens hebben liggen. Gaat het dan toch nog van pas komen?
Vanmiddag heb ik me eens bezig gehouden met wat geldzaken. Eigenlijk houd ik me daar vrijwel nooit mee bezig en ben ik nogal laks op dat vlak. Rekeningen betalen en dergelijke, ik zou dat allemaal wat meer in de gaten moeten houden.
Maar goed, geld dus. Omdat ik tot voor kort 110% werkte en een hoog inkomen had, stond ik helemaal niet stil bij wat ik allemaal uitgaf. En nu ik binnen 14 dagen helemaal zonder werk val, was ik alvast aan het kijken wat ik allemaal in orde moet brengen. Inschrijven als werkzoekende bij de VDAB en naar de Hulpkas Voor Werkloosheidsuitkeringen gaan zijn prioriteiten. Blijkbaar kan je je online inschrijven tegenwoordig en moet je niet meer naar de Werkwinkel sjeezen. Dat valt al mee. Dan nog wel naar de HVW en alle nodige C4s binnen brengen. Twee dus, aangezien ik voor twee verschillende werkgevers aan de slag was. Enfin, vlug een telefoontje naar de HVW om eens te horen hoeveel tijd ik heb om dat allemaal in orde te brengen. “Tijd zat, maar hoe vlugger alles in orde is, hoe beter.” Ook eens benieuwd naar het huidige plafond van de uitkeringen. Hm, ok om niks te doen, maar het zal weer aanpassen worden. Zelf frietjes bakken i.p.v. frietjes gaan halen bijvoorbeeld.
Daarna eens gekeken naar mijn maandelijkse vaste kosten. Een kwestie van te weten hoeveel ik nog over heb. Blijkbaar net iets minder dan de helft van de uitkering.
Dat kan ik dan opzij leggen voor:
* winkelen (eten, toiletgerief, kleding, …)
* verzekeringen (auto, familiale, blokpolis, …)
* verkeersbelasting
* kadastraal inkomen
* levensverzekering
* bankkosten (Mastercard, zichtrekeningen, …)
* afrekeningen (telefoon, elektriciteit, water, …)
* al wat ik nog vergeten ben
Nadien voelde ik me depressief en ben ik op de zetel in slaap gevallen.
Vanmiddag nog maar eens de vacaturesites afgegaan.
Ik weet wat ik wil, maar vind het nergens…
I hate it!
Laat me terwijl ik hier nog in bed lig eens even meedelen wat de dag vandaag zoal gaat brengen. Niets spectaculair helaas. Dadelijk eerst wat fitness oefeningen doen voor mijn armspieren (lees: de Venetiaanse jaloezieën omhoog trekken), daarna brunch voor Kaatje prepareren en gezellig doucheke met ons twee nadien.
Oh ja, morgen moeten de punten binnen zijn van de examens van de tweede zittijd, dus ik zal er maar eens aan beginnen.
*milde modus aan*
Morgen niet vergeten:
* blokpolis te betalen
* € 10 over te schrijven
* voorschot gerechtskosten te betalen
* taart- en staafdiagrammen te maken
* valies op te bergen
* Kaatje te vertroetelen
* Carlito op te bellen, indien hij zelf vergeet te bellen
* inhoud rugzak (reis) op te bergen
Van uitstel komt afstel.
Is dit – nu ik geen werk meer zal hebben vanaf eind september – het moment om toch maar aan mijn boek te beginnen?
Jack Nicholson zou zichzelf niet meer overtreffen nadien. Maar dit geheel terzijde.