Ingedeeld onder: Nostalgia corner
Vroeger, en dan bedoel ik zo’n 10 jaar geleden, plaatsten we regelmatig zoekertjes in de koopjeskrant. Voornamelijk om onze nostalgische verzamelingen uit te breiden.
Dus bij deze: wij zoeken nog
* ATARI 2600 spelletjes
* Commodore 64 disk drive 1541
* Nintendo game & watch spelletjes
Iemand?
Ingedeeld onder: Nostalgia corner
Ik ben altijd een ongelooflijke fan geweest van arcade games in lunaparken en op de kermis. Af en toe ga ik hier eens een screenshot posten van de games die ik zoal speelde.
Empire City: 1931 heb ik maar één jaar gespeeld op de kermis, toen ik zo’n 12 jaar was (is van 1986). New York zit vol criminals die je moet zoeken in oude, verlaten gebouwen. Gijzelaars moet je bevrijden en je werd geholpen door pijlen die naar links en rechts aanwijzingen gaven over waar je moest zoeken. Great fun!
Misschien is het antwoord eenvoudig ergens op internet te vinden – ik ben gewoon te lui om het op te zoeken – dus met veel plezier vraag ik jullie mening eens over hetvolgende…
Sinds jaar en dag heb ik van die apparaatjes gehad om muziek door mijn oren te laten weerklinken zonder dat mijn omgeving hier last van heeft. 25 jaar geleden begon dat met walkmans en nu is het mijn iPod video.
Maar waarom, oh, waarom, staan er op mijn oortjes telkens R en L. Okay, zodat je de R rechts kan doen en de L links, maar maakt dit eigenlijk iets uit? Volgens mij klinkt dat allemaal hetzelfde. Niet?
Ingedeeld onder: Nostalgia corner
Sinds kort heeft Thomas een nieuw speeltje, een Super Nintendo Entertainment System. Nu eerlijk gezegd, zo’n SNES kan mij absoluut niet boeien. Het is zo met alle spelcomputers die na de Commodore 64 op de markt gekomen zijn. Toch maken zo’n posts iets in mij los. Deze week had Thomas het over de spelletjes waar hij toch oh zo wanhopig naar op zoek was en het genot dat hij beleefde bij het bestrijden van één of ander sneeuwmonster. Dat kinderlijk enthousiasme, het werkt aanstekelijk. Ik heb het nog een paar dagen uitgesteld, maar daarnet heb ik toch alles Atari 2600 related dat hier in Gent ligt (en eigenlijk van Kaatje is) boven gehaald. We hebben hier gewoonweg geen plaats om ook nog eens mijn collectie hier ergens weg te steken.
De komende week moet ik pas op vrijdag gaan werken (toezicht houden en afnemen van één mondeling examen – een arme student die zijn pols gebroken heeft of zoiets), en mijn voornemen is dan ook om de Atari aan te sluiten op de televisie en Kaatje uit te dagen mijn records anno mei 2007 te verbreken!
Hm, nu ik het zo bedenk… Ik heb nog eens een ColecoVision spelcomputer op de rommelmarkt gekocht ook. Da’s just! Moet ook nog ergens liggen thuis. In tegenstelling tot mijn Atari (waarvan ik om en bij de 120 spellen moet hebben liggen) heb ik maar twee ColecoVision spelletjes (ze zijn ook – als je gewoon op rommelmarkten zoekt – een heel pak moeilijker te vinden): Donkey Kong Jr. en Mouse Trap.
Laat me even persoonlijk worden…
Een filmpje waar ik als 16-jarige helemaal weg van was, is Two Moon Junction. In feite echt een film die – en ik zoek hier het juiste woord – weinig om het lijf heeft. De inhoud is zoek, en de mooie beelden, muziek van Jonathan Elias en het licht erotische karakter moeten het geheel proberen te redden. En in mijn ogen: met succes! Nodeloos te zeggen dat ik toen (en nu ook nog) door de oogverblindende schoonheid van Sherilyn Fenn niet eens in de mot had dat de dialogen flinterdun waren. Ze had in mijn ogen de mooiste borsten van deze planeet. We spreken hier natuurlijk over de periode vóór ik Kaatje leren kennen had.
Voor wie het niet weet: Fenn is het nichtje van Suzi Quattro en zou later furore maken als Audrey Horne in Twin Peaks. Onsterfelijk werd ze nadat ze met haar tong een steeltje van een kers knoopte! Ze heeft haar imago van stoeipoes eigenlijk nooit van zich af geworpen. Misschien heeft dat haar carrière wel wat geschaad.
De film is doorspekt met seksueel geladen scènes waar je als 16-jarige alleen maar van durfde dromen. Ik zou durven zeggen dat ze voor die periode, rond ‘88 dus, ook eerder gedurfd waren en de film kreeg dan ook het label soft-porno opgekleefd, wat vooral te wijten is aan regisseur Zalman King, die eerder al het (toen) controversiële 9 1/2 Weeks producete.
God, I just loooove the eighties! Waarom maken ze zoiets nu niet meer?
Ingedeeld onder: Nostalgia corner
Nu we toch over voetbal bezig zijn… Ik heb ook leuke herinneringen aan Mexico ‘86 waar de Belgen een puike prestatie neerzetten. Ditmaal ging ik niet naar Hobbycenter Geo in de Otterstraat om een Panini stickerboek, maar op één of andere manier slaagde ik er toch in een ‘mouch’, dik stickertje van de mascotte in handen te krijgen. ‘k Zou eigenlijk thuis eens moeten zien of ik dat nog heb. Altijd gedacht dat dat ventje een cactus was, maar blijkbaar is Pique een jalapeno peper met snor en sombrero.
De coolste mascotte ooit! Naranjito stond symbool voor Espana ‘82. Het is meteen ook mijn vroegste herinnering aan de wereldbeker voetbal! Mijn Panini stickerboek is helemaal volgeplakt. Alle 300 in de 60 plaatjes! Ja, ik ben echt verknocht aan Naranjito en vooral aan de glaasjes met zijn afbeelding waar ik wekelijks minstens één keer uit drink! Een aantal jaar terug in het kringloopcenter een stuk of tien op de kop getikt!
Ingedeeld onder: Nostalgia corner
