Hulger maakt telefoons met een retrogevoel. Ik heb ze al eens eerder vermeld hier. Hun nieuwe toestel is echt wel heel leuk. De C*PHONE. Een volledig mobiele, netwerk onafhankelijke en zonder veel snufjes telefoon. Terug naar mijn kinderjaren!
Straks vertrekken we richting Oud-Turnhout naar Ann haar ouderlijk huis. Dit weekend zijn er weer de jaarlijkse stadsparkfeesten in het stadspark van Turnhout. Met morgenvroeg een grote rommelmarkt in het park waar we naar jaarlijkse gewoonte steeds naartoe trekken. Hopelijk blijft de regen weg. Benieuwd met wat we nu weer afkomen, aangezien we beiden van oude dingen houden. Ik ben nog altijd op zoek naar een oude platenspeler, zo eentje dat ik vroeger had toen ik klein was. Een oranje van Philips met van die boxen die eraan vastzitten. Laten we hopen dat ik hem deze keer eens tegenkom. Puur jeugdsentiment.
Mijn allereerste single’tje ooit, zelf gekocht met gespaarde centjes was ‘Pass the dutchie’ van ‘Musical Youth’. Toen koste het denk ik zo’n vijftig Belgische frank. Ik heb het hier nog altijd staan in mijn kast. En ik vind het nog altijd een fantastisch liedje ‘abiblibibliban’…..
Toen ik daarstraks een post van Sed las moest ik ineens terugdenken aan een liedje dat ik vorige week op de radio hoorde. Het was één of andere verkrachte versie van ‘She’s like the wind’ van Patrick Swayze. Ik kan daar dus niet tegen he, dat ze zo die liedjes uit mijn jeugdjaren mishandelen. Ik weet het nog goed, het was eind jaren tachtig toen de film Dirty Dancing uitkwam. Ik vond dat toen zo’n romantische film. Een rijkeluisdochter die verliefd werd op een dansertje in een vakantiepark. En met een onvergetelijk zinnetje ‘Johnny, I carried a watermelon’. Ohh, zo mooi en zo een knappe man dat die Patrick toen was. Die week erna, direct naar de platenwinkel om dat singeltje van hem te kopen. Uren na elkaar heb ik het gedraaid, dagdromend van die sexy danser. Tot ik plots besefte dat het een danseresje moest zijn. En nu… de kriebels krijg ik daar van… de kriebels van die mannen die mijn jeugdliedjes verkrachten!!
Toen ik vanmorgen Michel Vuijlsteke’s weblog las moest ik plots denken aan al mijn cassettekes die ik hier nog heb liggen. Ik kan ze echt niet wegsmijten. Uren, dagen heb ik eraan gewerkt. Meestal ging ik de lp’s of cd’s halen in de openbare bibliotheek in Boom en nam ik ze over op cassette en dan begon ik de knutselen. Ik maakte tekeningen, zocht tijdschriftknipsels bijeen en probeerde zo origineel mogelijk te zijn. Dat lukte me af en toe wel. Ikzelf heb geen cassettespeler meer…maar wegsmijten doe ik ze niet. Ze doen me teveel aan mijn jeugd denken. Ik heb al zoveel moeten wegsmijten maar die blijven. For sure!!
Vanmorgen bij het doorbladeren van de Humo zag ik tot mijn grote blijdschap dat de Engelse politieserie Dempsey and Makepeace uit is op dvd. Ik weet nog dat ik als tiener elke week klaar zat voor de tv om de avonturen van het politiekoppel te volgen. En ik weet nog dat al mijn vriendinnen verliefd waren op Michael Brandon en ik gedwee meedeed terwijl ik feitelijk stiekem verliefd was op de blonde deerne Glynis Barber. Nu maar hopen dat Ann een recensie-exemplaar krijgt, dan ga ik een paar mooie avonden tegemoet.
Je ziet ze weer overal, van die ‘pin buttons’ op handtassen, rugzakken, jasjes, enz.
Ik weet nog hoe hip je was in de jaren tachtig als je er zo’n hoop op je pennenzak had zitten. Van The Police, The Clash, … hoe meer artiesten hoe beter, hoe cooler je was. Nu zijn ze weer trendy, je kunt ze overal kopen zoals ook op Prickie .
Op deze site staan er een hoop leuke. Ik heb echt zin om me er ook een paar aan te schaffen. In tussentijd heb ik die van mij ook weer eens bovengehaald. De smurfen, the pink panther, ET, Doe Maar, Queen, … I’m cool!
Nadat de datum van de vorige ticketverkoopdag van The Police tour totaal uit mijn geheugen verdwenen was, wou ik dit keer geen risico’s nemen. Ik heb mijn vriendin opgetrommeld om om 9 uur stipt voor haar laptop te zitten. En wat blijkt? Het is haar nog gelukt ook om 2 tickets te bemachtingen voor het concert op 9 oktober in het sportpaleis. She’s the best!!! Al vond ik dat de kaartjes wel duur waren, 104 euro per stuk. Jaren ‘80 ten top….waar is de tijd gebleven dat ik nog op zoek ging naar hun lp’s….
maart 22, 2007, 11:24 am
Ingedeeld onder: Club Nostalgic
Sinds een tijdje hebben we een man in huis. Nee, geen echte maar een Barbapapa. Echt jeugdsentiment!!! Een multifunctionele man, geen enkel probleem is hem te moeilijk.
Heb je jezelf buitengesloten dan wordt hij zo plat dat hij onder de deur kan, heb je een bed tekort dan zorgt hij dat je toch zacht kan slapen….hij neemt elke vorm aan die je maar wilt.
Spijtig genoeg is hij bij ons niet zo multifunctioneel en zorgt hij enkel voor sfeerverlichting.
