Het is zover, onze eerste gezamenlijke publicatie. Hopelijk zijn jullie even enthousiast als wij. Waarom Chop Suey? Hierom. Enjoy!
Dit is hem dan, Toetanchamon. 3300 jaar geleden kwam hij op reeds 9-jarige leeftijd aan het hoofd van het Egyptische Rijk, om op zijn 19de te overlijden aan een ontstoken beenwonde.
Egypte heeft me altijd al geboeid. Zeer fascinerend ook, de collectie in The Met (NY). Heb er deze zomer van genoten!
“Kijk eens hoe creatief ik ben”, zei ze, terwijl ze van haar dessert (marsepeinen patatjes) een kunstwerk aan het maken was, “negerinnentetjes!”
Vannacht heb ik van hem gedroomd, een echte babyliefhebber. En van zijn vriend ook. Met z’n tweeën kwamen ze in mijn droom voor. Lang verhaal wat er zich allemaal afspeelde, maar het frappantste vond ik toch dat hij met zijn creativiteit grenzen verlegd had. Hij had een kunstwerk gemaakt, flessen die heen en weer rolden in een soort vitrine, met daarin babykak vermengd met water. En wat nog het ergste was, we moesten proeven!
Gisterenavond ben ik begonnen in The Liar van Stephen Fry. Was het nu omdat Kaatje op de achtergrond naar Silent Witness aan het kijken was? Ik kon mijn concentratie er niet bijhouden. Een ander boek dan maar. Eentje waar ik een hele tijd geleden ook al in begonnen was: Mistress of Modernism: The Life of Peggy Guggenheim. De eerste pagina’s waren uitermate boeiend, maar wegens het late uur, en omdat ik op mijn zij in bed lag, ben ik in slaap gevallen. Vanmorgen had ik geen zin meer om verder te lezen (dunno why) dus greep ik maar naar het debuut van Joost Zwagerman, De Houdgreep. Ik dacht dat ik nog maar één ander boek van hem gelezen had, weeral meer dan een jaar geleden, Zes Sterren en dat kon me wel bekoren.
Ann zei het vanmorgen nog tegen mij…
En btw wat heeft die Antony Micallef toch fantastisch mooie schilderijen…
Altijd al geweten dat ik een ongelooflijk creatieve vriendin heb. In de kleuterschool maakte ze van die kunstzinnige tekeningen waarvan de kleurterleid(st)ers zó onder de indruk waren dat Kaatje direct een klas mocht overslaan.
En vorige week? Vorige week was het weer zover. Ze had handboeien gemaakt uit een simpel koordje van het één of ander. Very handy, believe me!
Wat een mens al niet kan doen met legoblokjes! Hier een interpretatie van ‘Relativity’ van Escher door Andrew Lipson.
Al vind ik het origineel toch niet te evenaren…
