Het hotel waar talrijke auteurs, acteurs, zangers en andere artiesten hun mooiste creaties hebben verzonnen en hun goede en slechte tijden hebben meegemaakt, is er nog steeds. Het is een mooi statig gebouw in Chelsea, één van de hippere wijken in New York.
Spijtig genoeg werd het toen wij er voorbij kwamen ontsierd door de talrijke banners die er hingen. Een protest om de nieuwe eigenaars uit het gebouw te zetten en de oude eigenaars er terug naar toe te lokken vooraleer het verandert in één of ander doordeweeks hotel of met de grond wordt gelijkgemaakt.
Voor het Chelsea Hotel zijn er al talrijke lofzangen de revue gepasseerd, waaronder deze versie van Rufus Wainwright.
Als er maar tien van de verwachte dertig studenten op een herexamen aanwezig zijn, wat zegt dat dan van dat vak? En krijgen die studentjes die toch de moeite hebben gedaan om zich het zweet uit hun lijf te leren, dagen vol stress zitten en een halve voormiddag op het wc hebben gezeten dan gewoon geen 12 voor de fun?
Het is lang geleden dat Kaatje en ik nog eens een avondje, echt voor ons alleen hadden. Er was altijd wel het één of het ander te doen en gezellig samenzijn, zonder dat één van ons beiden iets te doen had, dat is geleden van in New York, begin deze maand.
Nu dus, 19u, lekker eten en daarna, hup bedje in. Bedoeling is dat we nog eens een dvd uit onze kast halen. Maar welke? En vooral: hoelang gaat Kaatje wegens examenvermoeidheid wakker kunnen blijven. Ik gok op 10 minuten. Geen erg, haal ik gewoon de Lonely Planet Hawaii boven!
Altijd al geweten dat ik een ongelooflijk creatieve vriendin heb. In de kleuterschool maakte ze van die kunstzinnige tekeningen waarvan de kleurterleid(st)ers zó onder de indruk waren dat Kaatje direct een klas mocht overslaan.
En vorige week? Vorige week was het weer zover. Ze had handboeien gemaakt uit een simpel koordje van het één of ander. Very handy, believe me!
0u29:
ik heb zin in een milkshake liefst ene met kersen… waar ga ik die op dit uur nog kunnen krijgen?
Ingedeeld onder: Tv
Hij is toch op zijn best in 3rd Rock from the Sun!
De volledige box met alle seizoenen (uncut) staat hier. Moeten die toch eens dringend beginnen kijken!
Kaatje haar uitgavenstaat is aangekomen vanmorgen. En hoewel zij minder betaald heeft met haar visakaart dan ik, hebben we de envelop nog niet durven open doen.
Misschien morgen. Misschien.
Weet je nog hoe verlaten Times Square er op een bepaald moment uitzag in Vanilla Sky? Hallucinant! Je denkt dat in het echte leven niet mee te kunnen maken, en wanneer wij toekwamen in New York op 2 augustus, en besloten diezelfde avond daar nog effe vlug langs te lopen, hielden wij een verlaten Times Square ook niet voor mogelijk.
Tot we besloten zondagmorgen, 5 augustus, om kwart na 7 ’s ochtends naar diezelfde plek af te zakken om te gaan zien naar de halve marathon. Heel de boel afgesloten, geen auto die er doorkwam: vrijwel leeg op de athleten en enkele supporters, waaronder wij, na. Zalig, zoals we daar met onze smoothie met free immunity booster van Jamba Juice stonden supporteren en kletsen met officer Almonte (die uit de Bronx moest overkomen voor dit hele gebeuren) aan de nadarhekken ter hoogte van Little Brazil St.
Wat kan het culinaire leven toch moeilijk zijn. Wat, oh, wat zal ik klaarmaken voor Kaatje?
a. tortellini met spinazie, ricotta en verse tomatensaus
b. ravioli met vier kazen en verse tomatensaus
Hm, tegen dat iemand een comment laat, zitten we hoogstwaarschijnlijk al aan tafel…
Die Amerikanen zijn toch echt zot!
Foto genomen op een doordeweekse dag op Times Square, NY. Toen we die foto namen, zei er een vrouw al knipogend tegen ons “He does that also in the wintertime, crazy guy!”.
